Pushkaraj Chavan

 देव आनंद ;  काल देव आनंदचा वाढदिवस होता. खरं तर आज जर तो जिवंत असता तर ९९ वर्षांचा असता. आणि अजूनही काही तरुणी त्याच्या प्रेमात पडल्या असत्या याची खात्री आहे. अजूनही तो एखाद्या तरुणालाही लाजवेल अश्या उत्साहाने काम करत राहिला असता. देव आनंद म्हणजे एक अजब रसायन होतं. धरमदेव पिशोरीमल आनंद उर्फ देव आनंद याचा जन्म २६ सप्टेंबर १९२३ साली सध्याच्या पाकिस्तानातील पंजाबातल्या गुरुदासपूर येथील शकरगढ गावात झाला. वडील पेशाने वकील असल्याने घरात शिक्षणाचं वातावरण होतंच त्यामुळे देव ने गव्हर्नमेंट कॉलेज, लाहोर मधून इंग्रजी साहित्य ( English literature ) मधे पदवी सपादन केली. पुढे देव आनंद नोकरीच्या  बाहेर पडला आणि त्याला भारतीय सैन्याच्या टपाल खात्यात सेन्सॉर खात्यात नोकरी मिळाली. पगार होता रुपये एकशे साठ प्रति माह. पण एवढ्यावरच थांबला तर तो देव आनंद कसला? पृथ्वीवर पाठवताना देवाने त्याला एक विलक्षण सुंदर चेहरा आणि एक खास मधुर स्मित दिलं आणि  म्हणाला की जा आणि तुझं नशीब आजमावून बघ. पठ्ठ्या हिरो बनण्यासाठी मुंबईत आला. पण त्याला संधी मिळाली ती पुण्यातल्या प्रभात फिल्म कंपनी मधे. तिथे त...

 अलिकडे या आधुनिक जीवन शैली स्वीकारल्याने किंवा कशामुळे म्हणा पण सणवार काही समजतच नाहीत.  आता बघा श्रावण सुरु झालाय पण मनात अजून तो सण काही उतरला नाही. आज तो शेखर प्रभावळकर च्या लेखामुळे मनात जागा झाला. खरं तर हे सगळे सण वगैरे सर्व मनाच्या स्थिती चे आविष्कार असतात. मानली तर दिवळी, नाहीतर जगणं हे रोजचंच. पण हा श्रावण आला की सारं कसं एकदम पवित्र, शूचिर्भूत होऊन जातं. एकदा का दीप अमावस्या झाली की श्रावण महिन्याची सुरुवात होते. अंघोळ होऊन ओल्या केसांना पंचा गुंडाळलेल्या लोभस रुपात घरातली स्त्री देव्हारा स्वच्छ करुन देव घासून पुसून लख्ख करते, भिंतीवर जिवतीचं चित्र लावते आणि पूजेस प्रारंभ होतो आणि ईथूनच श्रावण खरंतर मनात आणि  वास्तवात, प्रत्यक्षात सुरु होतो. या महिन्यात सणांची आणि पक्वान्नांची रेलचेल असते. या महिन्यात पथ्य-पाणी बाजूला सारुन समोर आलेल्या पकवन्नांवर हात सैल सोडावा आणि यथेच्छ खाऊन घ्यावे व्याधींचे नंतर काय ते पहाता येईल. या दिवसांत दवाखान्यात सुद्धा गर्दी कमी दिसते असं माझं मत आहे. आता घरात खऱ्या अर्थाने मातृसत्ताक पद्धती सुरु होते. सोवळं ओवळं कसोशीने पाळलं जातं. ...